مقالات

سه مساله روز جنبش ملی احواز، بخش سوم

ضرورت ایجاد تشکیلات مخفی و سراسری در مرحله کنونی

مقدمه

ملت احواز در طول تاریخ مبارزه ضد استعماری خود علیه دو نظام شاه و شیخ، بارها و به کرات نشان داده و  ثابت کرده که آماده فداکاری و جانبازی برای آزادی خویش است. در زمان شاه این مبارزه بر دوش قبایل و رهبران قبايل بود و بهمین دلیل نمی توانست جنبشی ملی با ساختاری متناسب با شرایط نوین بوجود بیاورد. پس از سرنگونی نظام شاهنشاهی و بقدرت رسیدن جمهوری اسلامی، تلاش های بسیاری از سوى فعالان احوازى صورت گرفت تا این نقیصه تاریخی برطرف شود، اما بدلایل بسیاری که اهم آن عدم اعتقاد عملی به حرفه ای بودن مبارزه است و اینکه مبارزه یک علم و یک فن است که باید آن را آموخت و بکار بست، این بن بست حل نشد. در سال های حاکمیت خاتمی، تلاش هایی برای این منظور و در قالب تشكيل حزب صورت گرفت، اما بدلیل عدم اشرف به ماهیت دشمن، این تحرک در اول مسير خود با سرکوب دشمن مواجهه و متلاشی شد. در سال های پس از آن، که جنبش مسلحانه شکل گرفت، افراد و رهبران این جنبش توانستند به مبارزه شکل حرفه ای بدهند، اما درک آنان از مبارزه بعنوان یک علم در مرحله ساده و ابتدایی بود و این نقیصه همچنان باقی ماند.

تراکم تجارب این شکست ها از یکطرف و رشد آگاهی ملی و مبارزاتی از طرف دیگر، بار دیگر این ضرورت را ، در شکل نوین مطرح می سازد . ضرورتی که از درون شرایط جامعه و منطقه برخاسته است و از ضرباتی که پیاپی بر پیکر جنبش ملی احواز وارد شده، بیرون می آید. انبوهی از نیروی های مبارز که بشکل علنی دشمن را به مبارزه فرا می خوانند و آماده بذل هر نوع فداکاری هستند، موجود است لکن این نیروها همچنان بر راهکارها و اشکال کهنه و غیر مناسب با شرایط کنونی مبارزه، تکیه دارند . این اشکال کهنه شکست خورده را باید برای همیشه دور ریخت و به اشکال نو و متناسب با شرایط جدید روی آورد. این یک ضرورت است. اگر به آن پاسخ داده نشود، دشمن که بسیار سازمان یافته است ضربات بيشتر و عميق تری بر جنبش ملی احواز وارد خواهد ساخت.  امتیاز این جنبش نسبت به نظام جمهوری اسلامی در این است که دشمن در سراشیب سقوط نهایی است در حالیکه منحنی جایگاه جنبش احواز سیر صعودی دارد. ملت احواز پشتوانه اصلی جنبش ملی در این شرایط و در طول مسیر مبارزاتی است. باید به این ملت فداکار و آماده مبارزه، سازمان کار مناسب داده شود. فعالین احوازی در داخل می توانند و باید این مهم را به انجام برسانند و به این ضرورت پاسخ دهند.

تاریخ مبارزات ملت ها در طول تاریخ و بویژه در عصرجدید نشان می دهد که بدون یک تشکیلات قوی و منسجم و منضبط، بدون کادرهای متشکل و آگاه به شرایط روز و شعار مرحله ای، بدون رهبری مشخص که بتواند جنبش را در سطوح مختلف داخلی و منطقه ای و جهانی نمایندگی کند، نمی توان به پیروزی و موفقیت رسید. و هرچند ملت فداکاری کند ثمره نهایی نخواهد داشت.

جنبش ملی جوشان است و توان جایگزیی و بازسازی خود را دارد. اما از یک تشکل منسجم سراسری منظم و منضبط که بتواند تمامی نیروها را در یک تشکل وسیع  گرد آورد و در قالب یک خط مشخص به عمل تشویق نماید، برخوردار نیست.

جنبش ملی احواز پتانسیل سازماندهی یک تشکل سراسری را دارد. آنچه باید انجام داد، حذف اشکال کهنه مبارزه و بکارگیری اشکال متناسب با این مرحله و شرایط است. فعالین ملی و تشکل های موجود در خارج، می تواند و باید در ایجاد یک تشکل سراسری، حرفه ای، منضبط و بادوام  در داخل احواز کمک نماید. تشکلی که دشمن نتواند در آن نفوذ یابد و نتواند به سادگی اعضا و کادرهای آن را کشف و شکار کند. تشکلی که بتواند براحتی و بسادگی با ملت درآمیزد و آنها را مورد حمایت و حفاظت خویش قرار دهد.  فعالین احواز در داخل باید به این ایمان بیاورند که دشمن منظم و سازمان یافته را با تشکل منظم و سازمان یافته می توان شکست داد . 

شرایطی که اکنون بر جامعه حاکم است، شرایط حداکثر سرکوب است که  در آن حاکمیت ایران کوچک ترین امکان و منفذی برای بی خطرناک ترین فعالیت های علنی و قانونی باز نگذاشته است و چنانچه احساس نماید یک فعالیت ممکن است بطریقی امکان ” سازمان یافتگی ” در آن وجود پیدا شود، در نطفه خفه می سازد و در نتیجه اعضا و افراد آن دستگیر و روانه زندان و شکنجه گاه خواهند شد. به همین برای تشکیل یک سازمان مدرن نیروی های فعال و هوشمند لازم است تا بتوانند در عین اینکه پتانسیل انفجاری ملت را سمت و سوی درست هدایت نمایند و از وقوع تلفات جلوگیری کنند.

شرایطی که ملت های مختلف در جغرافیای ایران در آن قرار دارند، شرایط قبل از سرنگونی است. شرایط دوران قیام ها است. شرایط امکان درگیری نظامی با کشورهای خارج است. شرایط امکان فروپاشی مرکزیت ایران و همچنین هرج و مرج داخلی است. در این شرایط نیرویی می تواند اوضاع را بدست بگیرد که سازمان یافته باشد. نیرویی می تواند رهبری جنبش را بدست بگیرد و آن را در مسیر درست هدایت کند که سازمان یافته باشد. این سازمان یافتگی نه تنها در چارچوب شکل علنی و قانونی که امکان متلاشی شدن در هر مرحله را دارد، بلکه در شکل غیر علنی بودن آن است که توان استمرار و رسیدن به هدف را امکان پذیر خواهد کرد. این سازمان یافتگی این امکان را فراهم می سازد تا از شکل و قالب فعالیت گسترده بی نظم و بی در و پیکر به سوی فعالیت منظم و با چارچوب مشخص و هدف دار و با رعایت  ضوابط امنیتی حرکت نماید.

این سازمان یافتگی این امکان را فراهم می سازد تا از اشکال مختلف  کارهای پراکنده و خود جوش به فعالیت منظم  و برنامه ریزی شده روی آورده شود و سمت و سوی جنبش و رویدادها بر اساس موقعیت دشمن برنامه ریزی شود.

شرایط اکنون این ضرورت را از فعالین داخل می طلبد.  و البته این به معنی نفی مبارزه علنی و حتی در چارچوب قانونی نیست. بلکه منظور دست یافتن به شکل اصلی مبارزه و رسیدن به تشکل سراسری با سازماندهی مخفی است که قادر باشد رهبری و کادرهای جنبش را حفظ کرده و همزمان جنبش اعتراضی را استمرار دهد .

به یاد داشته باشیم که تمام جنبش های اجتماعی و تحرکات اعتراضی گوناگون، زمانی می توانند  پیروزی هایی را کسب کنند  و یا از دستاوردهای جنبش ملی حفاظت کنند که حول یک استراتژی مشخص و در قالب یک تشکیلات سراسری و منسجم عمل نمایند. در این صورت است که می توان مبارزات پراکنده و خود انگیخته را سمت و جهت داد و از آنها استفاده برد .

با توجه به شرایط موجود و ضرورت عبور از اشکال کهنه مبارزاتی ، فعالین داخل باید اساس کارشان را بر مبنای دو مقوله بنا نموده و به حل آنها اقدام نمایند.

۱- تشکیلات مخفی سراسری و سازماندهی نیروها

۲- دست یافتن به یک استراتژی واقعی مطابق با شرایط عینی جامعه

این نوشته به موضوع اول یعنی تشکیلات مخفی سراسری و سازماندهی نیروها پرداخته است . و بعنوان پیشنهاد مطرح می سازد .

سازماندهی در شرایط کنونی  روی دو پایه بنا می شود . فعالیت علنی و فعالیت غیر علنی.

در فعالیت علنی جنبش احواز بدنبال توده ای کردن مبارزه و کشاندن هرچه بیشتر نیروی مردمی به صحنه مبارزه است. این امر به هیچوجه تضادی با کار غیر علنی ندارد و نخواهد داشت و به هیچوجه نباید از آن دست کشید. فعالیت علنی چنان در جامعه ما راه باز کرده است و خود را تثبیت نموده که دشمن نمی تواند بسادگی آن را متلاشی و یا نابود سازد. و اساس فعالیت جنبش ملی احواز در شکل علنی آن است. البته دشمن تمام و یا بیشتر موسسات که فعالیت علنی دارند را ممنوع  از کار کرده و اعضای آن را دستگیر نموده و راه های این نوع مبارزه را بشدت بسته است.

این نوشته بر ان است تا نوع فعالیت و سازماندهی غیر علنی که ضرورت این مرحله است، را شرح نماید.

ضرورت فعالیت و سازماندهی غیر علنی از اینجا نشات می گیرد که دشمن لحظه به لحظه و ساعت به ساعت در کار متلاشی کردن جنبش احواز کمر همت بسته است. این متلاشی کردن با دستگیری ها و کشتارها همراه است . دستگیری ، شنکجه و زندانی و در مواردی سربه نیست کردن  هر فرد و هر نیروی فعالی که بتواند صدایی در میان ملت باشد، به اقدامات روتینی نظام جمهوری اسلامی برای سرکوب ملت احواز تبدیل شده است. دشمن نقطه آغازین و شروع ضربات به ملت احواز را در دستگیری های گسترده می بیند. این دستگیری های گسترده بر اساس جمع آوری اطلاعات از فعالیت های علنی شروع می شود. فعالیت هایی که شکل کاملا مسالمت آمیز و قانونی دارد. بدین خاطر ضروری است که فعالین داخل شکل کار دیگری را بموازات کار علنی انتخاب کرده و نیروهای ناشناخته و فعال در آن سازماندهی شوند .

تشکیلات مخفی

چرا تشکیلات مخفی؟ حکومت جمهوری اسلامی در شرایط کنونی با یک دو راهی مواجه است. مقابله با آمریکا و یا تسلیم به شرایط آن. رژیم ایران تا هم اکنون راه مقابله را برگزیده است. در این انتخاب تمام تلاش رژیم در این است که صحنه داخلی را کاملا در کنترل و مهار خود بگیرد تا بتواند در مقابل آمریکا به صف آرایی بپردازد . بهمین دلیل به سرکوب حداکثر روی آورده است. این سرکوب حداکثر در احواز بسیار گسترده شده و تمامی فعالیت هایی که به نوعی بذر مخالفت و اعتراض را ترویج می کنند را در بر گرفته است. در این دوره سرکوب و زندانی کردن فعالان، هدف فقط ایجاد رعب و وحشت نیست، بلکه تصفیه مخالفین نظام نیز هست. این تصفیه شامل نوع فیزیکی آن است. بهمین خاطر در این شرایط، دستگیر شدن هر فعال سیاسی و فرهنگی، یعنی از دور خارج شدن یک عنصر فعال و تاثیر گذار است. در شرایطی که صحنه مبارزات در سمت و سویی مثبت در حرکت است تا شکل تعیین تکلیف بخود بگیرد، حذف هر یک از فعالین می تواند به عنوان ضربه ای بر تار و پود این جنبش بشمار آید بطوری که براحتی و سادگی نمی تواند آن را جبران نمود. این مساله ضرورت حفاظت از فعالین و کادرهای داخل را تعریف می کند و ضرورت حرکت به سمت تشکل های مخفی را ایجاب می کند.

تشکیلات مخفی تعاریف متفاوتى دارد. يكى از تعاريف مورد قبول اينچنین بیان می کند:‌ تشکیلات مخفی به نوع و شکلی از سازمان ها اطلاق می گردد که فعالیت آن خارج از دید و سیطره نیروهای امنیتی دشمن است. اعضا و کادرها و همچنین فعالیت های آن برای دشمن ناشناخته است و دشمن نمی تواند براحتی و بسادگی آنها را کشف کرده و در بین آنها نفوذ کند.

جنبش باید روی این هدف متمرکز شود تا  در هر محله ای از شهرها و روستاهای احواز، افراد مناسب را در مجموعه های مخفی سازمان دهد.  

چگونگی سازماندهی

تشکیل مجموعه های مخفی و مستقل از هم، در هر محله و منطقه و در تمامی شهرها و روستاها است. این مجموعه ها که اعضای آن نباید زیاد باشند در هر محله از شهر و روستا، نقش پیشتاز و هدایت کننده و رهبری کننده و سمت و سو دهنده به تحولات و همچنین نقش ایجاد جرقه های اعتراضات را دارند.

این مجموعه نباید از ۴ یا ۵ نفر بیشتر باشد. اگر در یک محله ای تعداد افرادی که مناسب این نوع سازماندهی بیشتر باشد، مجموعه دیگری تشکیل دهند و مستقل از هم عمل کنند.

اعضای یک مجموعه الزاما از افراد همان محله باشند و  الزاما باید نسبت به همدیگر آشنایی های قبلی داشته و به همدیگر اعتماد کامل داشته باشند. همچنین رفت و آمد این افراد بدلیل اینکه هم محله یا همکلاسی و یا فامیل می باشند، پوشش مناسبی برای آنها خواهد بود.

در نتیجه اولین اقدام باید:

۱- پیدا کردن دوستانی از محله خود است. دوستانی که سابقه همدیگر را می دانند و به همدیگر اعتماد کامل دارند و نسبت به افکار همدیگر مطلع هستند. دوستانی که می توانند بدون هیچگونه برانگیختن شک دیگران کنار هم بایستند، حرف بزنند، با همدیگر قدم بزنند و یا رفت و آمد داشته باشند.

تلاش کنند از بین دوستان خود، کسانی را انتخاب کنند که دارای شرایط زیر باشند:

  • زندان رفته نباشند. این یک اصل است و نباید به آن بی توجهی شود. هرچند وی به تصادف دستگیر شده باشد، هرچند وی فقط برای ساعاتی در بازداشت بسر برده باشد. هرچند وی در زندان یا هنگام بازداشت مقاومت نشان داده باشد و در مورد هیچ چیزی با دشمن همکاری نکرده باشد. دلیل آن فقط آشکار شدن وی برای دشمن است و می تواند ناخود اگاه نقطه کشف دیگر اعضای یک مجموعه باشد.
  • شجاع و آماده فداکاری باشند.
  • پذیرش مبارزه بعنوان یک حرکت درازمدت. ایمان قلبی و عاطفی و باور منطقی به مبارزه و هدف در درازمدت داشته باشند .

مصمم و جدی باشند. یعنی بداند که مبارزه تلفات دارد و یک بازی ساده زندان رفتن و بعد از چند ماه آزاد شدن نیست. و به همین دلیل برای هر وضعیتی آمادگی کامل داشته باشند.

  • یک عضو برای شهرت وارد مبارزه نشده است. برای این وارد مبارزه نشده تا فردی شناخته شده بشود. برای این وارد مبارزه نشده که دیگران از او تعریف و تمجید کنند.
  • ضد تفکرات قبیله ای و طائفه گری مذهبی باشند.
  • صادق و رازدار باشند.
  • نظم پذیر و اهل حسابرسی باشند.

۲- بعد از اینکه تعدادی از دوستان را برای تشکیل مجموعه مخفی انتخاب کردید، موضوع و ضرورت این نوع سازماندهی را مورد بحث قرار دهید. اینکار برای این است که ابهامات برطرف شود و هم اینکه قبل از شروع به تشکیل مجموعه مخفی، از صحت انتخاب افراد مطمئن شوید تا در استمرار آن دچار مشکل و واگشت نشوید .

۳- در صورتیکه با دوستان خود به توافق صد در صد رسیدید، موضوعات زیر را بین خودتان حل و فصل کنید:

  • چگونگی اجرای ملاقات های روزانه یا هفتگی با همدیگر
  • چگونگی اجرای ملاقات را خود مجموعه با توجه به محیطی که در آن بسر می برد، مشخص نموده و  بین اعضای عملی نماید.
  •   در اجرای ملاقات ها که کاملا شکل طبیعی و به صورت دیدار دوستانه خواهد بود، هدف گپ زدن نیست. هدف بحث سیاسی کردن نیست. هدف اصلی دادن علامت سلامتی است. علامت سلامتی خود ، مجموعه و محیط است.
  • چگونگی برقراری ارتباطات مستمر با همدیگر

برای برقراری ارتباطات مستمر پیشنهاد این است که از تلگرام نسخه اصلی استفاده شود. تلگرام بدلیل داشتن ویژگی چت مخفی این امکان را به افراد می دهد تا پس از خواندن پیام آن را حذف نمایند.

  • مکان و زمان اجرای جلسات هفتگی و موضوعات کاری هر هفته

     انتخاب مکان و زمان بستگی به خود مجموعه و شناخت آن از وضعیت محیط دارد. طبعا مکان نباید در دید دشمن و مزدوران آن باشد. همچنین نباید زمان و مکان ثابت باشد.

 بعد از توافق سر این موضوعات، در اولین جلسه کارهای زیر را انجام دهید :

۱- انتخاب مسئول گروه یا مجموعه

انتخاب مسئول نشانه رشد فکری اعضای مجموعه است. مسئول مجموعه، رئیس و شیخ نیست بلکه مدیری است که خود افراد برای پیشبرد کارها و نظم بخشیدن به کار مجموعه انتخاب می کنند. کسی که وقت و توان بیشتری دارد .

مسئول مجموعه وظایف زیر را دنبال می کند:

  • نظارت بر کارهای اعضای مجموعه و نحوه پیشرفت و یا عدم پیشرفت،
  • حل و فصل تضادها و مشکلات داخل مجموعه با کمک دیگر اعضا،
  • آموزش اعضای مجموعه،
  • و در مراحل بعدی هماهنگی های مربوط به تشکیلات سراسری.

۲- مشخص کردن ضوابط داخلی و بیرونی مجموعه

منظور ضوابط حاکم بر مناسبات بین اعضاء مجموعه از یکطرف و مناسبات بین مجموعه و بیرون از آن از طرف دیگر است. مجموعه نیاز دارد تا روابط خود را در درون و بیرون از مجموعه به نظم بکشد و بر اساس آن حرکت کند. هدف این است که ضوابطی ایجاد گردد تا همه بطور یکسان بر اساس آن حرکت کنند تا تناقض و اختلافی در مجموعه پیش نیاید و همگان بدانند که کار آنها بر طبق برنامه و ضابطه صورت گرفته است. و از حرکات فردی که منجر به کشف آنها می شوند، دوری کنند.

۳- ضوابط درون مجموعه :

ضوابط را باید بر اساس موقعیت دشمن، شرایط مبارزه و نوع مبارزه پیاده کرد ، اما سه پایه اساسی در همه ضوابط باید رعایت شود و مجموعه می تواند بر همین اساس فرموله کند:

  • رعایت کامل ضوابط امنیتی،
  • فرمان پذیری و نظم پذیری،
  • پاسخگویی به مسئولیت در برابر جمع و مجموعه.

  ۴-  ضوابط کار با بیرون مجموعه:

  • بیرون مجموعه با دو نوع فعالیت مواجه است، فعالیت علنی و فعالیت غیر علنی. مهمترین ضابطه در ایجاد رابطه با این دو نوع از فعالیت ها التزام به ضوابط امنیتی و رعایت آن است.
  • وارد نشدن به فعالیت هایی که در شبکه اطلاعاتی رژیم گرفتار شده اند.
  • در صورتیکه نیاز باشد ارتباط با نیروی فعالی که اطمینان کامل به سلامتی آن هست و به صفت فردی و نه گروهی. این امر در مجموعه به بحث گذاشته می شود که با چه کسی و برای چه هدفی با فرد مذکور رابطه برقرار شود.
  • هیچ فعالی نباید از وجود مجموعه مطلع شود.
  • در مورد شرکت در اعتراضات گسترده، مجموعه تصمیم می گیرد که چگونه و با چه کیفیتی شرکت کند و چه وظایفی را در جهت پیشبرد اعتراضات به عهده بگیرد. یعنی شرکت با برنامه ریزی دقیق.

۵- مشخص کردن برنامه کوتاه مدت و دراز مدت مجموعه و تعیین اهداف آن:

مجموعه بر اساس شناختی که از داخل و منطقه خود دارد، اهداف اصلی خود را در سه مرحله پیش می برد، برنامه کوتاه مدت، میان مدت و درازمدت. الزاما باید زمان بندی کاملا رعایت شود. نباید در کارهای یک مرحله در جا زد و این امر به دشمن کمک می کند که بر بقا و استمرار مجموعه تاثیر منفی بگذارد. همچنین منظور از برنامه مجموعه، راه های رسیدن به این اهداف است و نه برنامه سیاسی. برنامه سیاسی زمانی مطرح می گردد که یک تشکل سراسری شکل گیرد و بتواند در عمل، نمایندگی اقشار وسیع ملت را بدست آورد، از طرف سازمان سراسری كه عملا خود را نشان خواهد داد، عرضه خواهد شد.

برنامه کوتاه مدت:

-هدف آنی، تثبیت مجموعه و تحکیم آن

تشکیل مجموعه، تثبیت و تحکیم آن بعنوان اولین گام

 – افراد یک محله که از قبل نسبت به همدیگر آشنایی کامل دارند و با هم رفت و آمد دارند و یا اینکه در زمینه های مختلف می توانند براحتی در کنار هم قرار بگیرند و ایجاد حساسیت نمی کنند، بر اساس توافق قبلی با همدیگر یک مجموعه تشکیل می دهند.

 – بلافاصله بعد از تشکیل مجموعه، برای آن مسئول انتخاب کنند.

– بعد از آن باید برنامه کاری روزانه و هفتگی یا ماهانه تعیین شود. طبعا اکثر فعالین در روزانه امرار معاش هستند و یا تحصیل می کنند و یا هر دوی این دو را با هم انجام می دهند. بهمین دلیل این برنامه ها طی زمان های آزاد باید برنامه ریزی شود. افراد مجموعه یک سری توانایی ها و امکانات و محدودیت هایی در مسیر مبارزاتی دارند. باید طبق همین پارامترها، برنامه خود را ترسیم کنند. باید بیاد داشته باشند که هدف اولیه تثبیت مجموعه است ،هدف اساسی این است تا بتواند بشکل پیوسته و مستمر عمل کند.

– مشخص کردن زمان بندی نشست ها و جلسات و موضوعاتی که باید در هر جلسه روی آن بحث شود. در این جلسات است که وظایف مطرح شده، بین افراد مجموعه تقسیم می شوند. و در همین جلسات روی وظایف افراد و چگونگی انجام آنها، چگونگی حل مشکلات و تضاد های آن ها و… بحث می شود. در همین جلسات مسائل مختلف سیاسی ، امنیتی و مبارزاتی طرح و بررسی می شوند. و در همین جلسات از همدیگر نسبت به کارهای انجام نشده و یا اشتباهات پیش آمده صحبت کرده و از همدیگر حسابرسی می شود .

– هدف میان مدت: رسیدن به نقطه تشکیلات سراسری

این هدف مهمترین نقطه تحول است. یعنی ایجاد شبکه سراسری تحت یک فرماندهی مخفی و با صلاحیت. زمانیکه در هر محله و منطقه و روستایی یک یا چند مجموعه مستقل از هم تشکیل شد و در صحنه مبارزه تاثیرات خود را نشان دادند، باید به سمت ایجاد شبکه حرکت کرد. این کار که لازمه اش یک سری آمادگی سازی ها از قبل است، قدرت سازمان یابی و سازماندهی ملت را چندین گام به جلو می برد. تهدید اصلی این مرحله، نفوذ دشمن درون مجموعه ها و شناسایی فعالان است که در نوشته دیگری به آن پرداخته خواهد شد.  

– هدف درازمدت: تسخیر منطقه و حوزه مسئولیت در شرایط مناسب و ضروری

در این مرحله، شرایط برای عمل مستقیم و علنی کاملا آماده شده است. یعنی دشمن ضربات متعددی متحمل شده است و باید مناطق به تسخیر مجموعه ها و نیروهای فعال در آمده و از آنها حفاظت کامل شود.

بعد از اینکه موضوعات فوق تعیین تکلیف شد به موارد زیر پرداخته می شود :

۱- تقسیم وظایف و کارهای مجموعه بین همدیگر

در ابتدا باید ببینید چه کارهایی هست که مجموعه باید در طی مرحله اول انجام دهد. کارها که مشخص شد، بین خودتان تقسیم کنید. بگذارید هر فرد خودش کار مورد نظرش را انتخاب کند، بشرطی که با توانایی اش در تضاد نباشد. یعنی همه اعضاء مجموعه واقف باشند که در توان فرد هست. اولین نکته در انتخاب مسئولیت یک کار علاوه بر توانایی،  جنبه امنیتی آن است. یعنی کار و وظیفه نباید حساسیت امنیتی بدنبال داشته باشد.

۲- تدوین برنامه روز، هفته و ماه مجموعه و اعضاء

نحوه اداره جلسات هفتگی:

پس از مشخص کردن مکان و زمان جلسات، مسئول مجموعه جلسه را بشکل زیر اداره نماید :

  • بررسی کارهای و وظایف اعضاء مجموعه
  • چه کارهایی انجام شد و چه کارهایی باقی ماند.

کیفیت کارهای انجام شده و تضادها و مشکلاتی که در انجام آن، فرد با آن مواجه شده است.

  • کارهای باقیمانده و علت انجام نشدن آنها و درآوردن راه کار برای انجام آنها .
  • مشخص نمودن کارهای هفته جدید
  • چه موضوعاتی در دستور کار روز و هفته مجموعه است؟

ضوابط امنیتی

رعایت ضوابط امنیتی و اصول پنهان کاری مهمترین اصلی است که اعضای مجموعه باید به آن اهمیت فراوان بدهند. اعضای مجموعه باید بدانند که تشکیل یک مجموعه به تنهایی کافی نیست بلکه حفظ، تداوم و استمرار آن است که مهم است.

دشمن با تجهیزات مدرن و نیروی فراوانی در تلاش برای شکار مبارزان است و با داشتن مزدوران و نفوذی های خود،  در کمین مبارزین نشسته است. بهمین دلیل علاوه بر تمام دستگاه های پلیسی آشکار دشمن همچنین باید روی دو عنصر نفوذی و جاسوس تاکید فراوان نمود. همه اینها زمانی محقق می شوند که در مجموعه نظم بالایی برقرار شده باشد.

برای اینکه نگاه ها را  بر مبنای مسائل امنیتی نظم داد باید آنها را  بر اساس ضرباتی که جنبش ملی تا بحال متحمل شده است، تقسیم بندی کرده و به هرکدام به شکل ریزتر پرداخت. همچنین در این زمینه کتاب ها و مقالاتی هست که بتدریج در ادامه این نوشته برای تجربه اندوزی و آشنایی با تجارب دیگران منتشر خواهد شد.

دشمن از چند راه در حال ضربه زدن به جنبش ملی احواز است. که مهمترین آنها بشرح زیر می باشند:

۱- از طریق شکل ارتباطات:

  • ارتباط با استفاده از امکانات انترنتی؛ مثل استفاده از موبایل و انترنت و رسانه های جمعی،
  • ارتباط مستقیم و رودر رو ،
  • ارتباط با عناصر ناشناخته و یا معرفی شده بوسیله عناصر واسطه،
  • ارتباط با عناصر شناخته شده آلوده و مشکوک،

۲- از طریق شکل فعالیت:

  • علنی بودن،
  • در بعضی فعالیت ها قانونی بودن،

۳- از طریق نوع سازماندهی و تشکیلات:

  • سازماندهی از نوع ” نخوة “،
  • سازماندهی باز و بدون کنترل،

نکاتی که باید در این در ابتدای کار به آنها توجه کافی نمود:

  • اولین کار خروج از مجموعه های واتسابی گسترده بی در و پیکر است زیرا این مجموعه های گسترده واتسابی یکی از نقاط ضربه است و باید حساب های خود را در آن کاملا بست.
  • موبایل خود را کاملا بروز کنید. برای ارتباطات بهیچ وجه از موبایل هایی که قبلا داشته اید استفاده نکنید. تمام برنامه های غیر استاندارد را حذف کرده و برنامه های اصلی از سایت اصلی نصب کنید.
  • برای استمرار ارتباطات و استفاده درست از وسایل ارتباطی، نسخه اصل تلگرام را نصب کرده و از چت سری آن استفاده کنید.
  • بدلیل اینکه تلفن همراه خاصیت دستگاه شنود و جاسوسی دارد، قبل از شروع نشست مجموعه، آن را در جایی دیگر قرار داده و مطمئن باشید که سیم کارت و یا باطری آن بیرون کشیده شده است .
  • همیشه کامپیوتر و موبایل خود را از هرنوع سند و نوشته ای که دال بر فعالیت شما باشد و یا نشان از رابطه با اشخاص فعال داشته باشد، پاک کنید.
  • اگر از واتساب یا تلگرام یا فیس بوک و اینستگرام و مشابه آن استفاده کنید، هرگز با پروفایل اصلی خود وارد کنش و واکنش با بیرون خود نشوید.

نویسنده: ‌عبدالخالق جرفي

مسئولیت مطالب، نظرات و عقاید مندرج در مقالات به عهده نویسندگان مقاله می باشد و مرکز مسئوليتى در قبال آن ندارد.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن