مقالات

موشکهای دوربرد؛ معنا و مفهوم

سال هاست که برنامه هسته ای و موشکی جمهوری اسلامی مورد مناقشه بین المللی است. اما سهم آراء عمومی داخل از جریان برنامه هسته ای و موشکی فقط تبلیغات رسانه ای و شعارهای سیاسی بوده و مردم داخل از نوع و چگونگی برنامه هسته ای و موشکی کنار گذاشته شده اند. دلیل کنارگذاری آراء و افکار عمومی به عدم وجود رسانه آزاد در داخل و ابهام آفرینی مسئولان جمهوری اسلامی باز میگردد.

 تا اینکه پس از چند سال دروغ پردازی، تبلیغات رسانه ای و سیاسی و همچنین تحریمهای شدید بین المللی پرونده برنامه هسته ای در دوره ریاست جمهوری باراک اوباما بسته شد. هرچند همواره ادعا میشد که جمهوری اسلامی قصد ساخت بمب را ندارد لکن اسناد و شواهد از اعتراف جمهوری اسلامی تا سال ٢٠٠٢ میلادی پرده بر میدارد که این کشور تا پیش از ٢٠٠٢ به دنبال ساخت بمب اتمی بوده است. اما درنهایت مذاکرات به نتیجه رسید و نظام حاکم با افتخار اعلام نمود که مذاکرات از نوع برد-برد بوده است و جمهوری اسلامی متحمل خساراتی نشد. لکن در عمل و در روی زمین، اقتصاد دچار لرزشهای جبران ناپذیری شد و ارزش پول ملی حتی پس از امضای معاهده تغییری نکرد و قیمتها و تورم اقتصادی همچنان بالا ماند. البته برخی نظریات از وجود نوعی تبانی میان دولت و حاکمیت سخن میگویند تا سقوط ارزش ریال در مقابل دلار به عنوان فرصتی برای رشد صنعت و تولید داخلی تلقی شود که درنتیجه این تبانی نه تنها ارزش پول ملی بالا نرفت که حتی صنعت و تولیدات داخلی از توسعه و پیشرفت باز ماندند و بازنده اصلی همه این سیاستهای پشت پرده مردم بودند. اکنون نیز مردم و جامعه نیز بهای سنگین تحریمها را پرداخت میکنند و در شرایط بحرانی به سر میبرند.

رئیس جمهوری پیشین امریکا باراک اوباما امتیاز قدرت گیری انقلاب شیعه ايران را درمقابل بستن سایتهای اتمی به رسمیت شناخت و سوریه، لبنان، یمن و عراق را غير رسما به ایران واگذار كرد تا این کشور بنا به میل خویش در منطقه رفتار نماید. این شرایط موجب تضعیف دولت سعودی بعنوان مرکز جهان اسلام و تقویت انقلاب شیعه شد و این تنها آغاز راه بود.

درواقع آغاز این راه پس از پایان دوره ریاست جمهوری اوباما اتفاق افتاد بطوریکه پس از پیروزی دانالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری امریکا مسئله موشکهای دوربرد توسط این رئیس جمهور بر روی میز گذارده شد. اما رهبر انقلاب و رئیس جمهور او حسن روحانی بازی سیاسی خود را با دانالد ترامپ شروع کردند و برای نشان دادن قدرت منطقه ای خود شاخ در شاخ رئیس جمهور جدید ایالات متحده گذاردند تا از این طریق به افکار عمومی داخل بگویند جمهوری اسلامی یک قدرت منطقه ای است و از امریکا نمی ترسد. ما از امریکا نمی ترسیم و از تحریم ها هراسی نداریم؛ شعار رهبر جمهوری اسلامی و رئیس جمهور آن شد که در انتهای این بازی یکبار دیگر تحریمهای اقتصادی توسط رئیس جمهور آمریکا اعمال گردید و این همان نکته ای بود که دولت سعودی، اروپائیان و تاحدودی دولت ترکیه از آن استقبال کردند. چراکه برنامه موشکی دوربرد ارتباط مستقیمی با ساخت بمب اتمی دارد و موشکهای دوربرد نه در ردیف سلاح دفاعی که به عنوان سلاح تهاجمی طبقه بندی میشود. واين نشان از ان دارد كه باراک اوباما یا از برنامه موشکهای دوربرد غافل بود یا با اغماض از این مسئله گذر نمود.

در اين بين واکنش جمهوری اسلامی نسبت به برنامه موشکهای دوربرد، شبیه نسخه برنامه هسته ای است که در هاله ای از بلوفهای سیاسی و توجیه سازی حکومتی پیش میرود. بطوریکه در مراحل آغازین فعالیت هسته ای، جمهوری اسلامی ادعا میکرد که برنامه هسته ای صلح آمیز است و برنامه هسته ای برای تأمین نیاز داخلی در بخش کشاورزی، پزشکی و … پیش میرود. اما اسناد و شواهد نشان میدهد که مطابق اعتراف مقامات ایرانی تا سال ٢٠٠٢ میلادی جمهوری اسلامی به دنبال ساخت بمب اتمی شیعه بود. از اینرو برنامه موشکی دوربرد جمهوری اسلامی نیز بدون در نظر گرفتن آراء و نظرات عمومی مطابق نمایشنامه هسته ای در حال اجراست و افکار عمومی ازنوع و چگونگی برنامه موشکی بی خبر هستند و تنها چیزی که رسانه های حکومتی مطرح میکنند در قالب کلی برنامه موشکی بیان میشود و از اشاره به موشکهای دوربرد خودداری میکنند تا جائیکه این ادعا مطرح میشود که آمریکا برنامه موشکی کشور را هدف قرار داده است. واين يه معنى اين است كه جمهوری اسلامی بدون اشاره به موشکهای دوربرد این شعار سیاسی را ترویج میکند که هدف آمریکا مقابله با برنامه موشکی ایران است و میخواهد کشور ایران را از داشتن موشک محروم سازد و از شفاف سازی و تفکیک میان موشکهای دور برد و سایر انواع موشکها امتناع میکنند.

بنابراین سؤالی که همواره خودرا مطرح میسازد این است که چرا نظام جهانی بر روی ساخت موشکهای دور برد حساسیت خاصی دارد؟ سوال دیگر اینکه رابطه موشکهای دوربرد با برنامه هسته ای چیست؟

البته رسانه ها در جمهوری اسلامی کاملا یک طرفه و جهتدار عمل میکنند و چراکه زیرنظر رهبر جمهوری اسلامی فعالیت میکنند و در جهت حفظ منافع و مشروعیت بخشی نظام حاکم عمل میکنند. برخلاف کشورهای دموکراتیک که رسانه ها آزاد هستند و میتوانند همه امور وقضايا را هم زیر سوال ببرند، رسانه در جمهوری اسلامی محدود به حکومت علی خامنه ای رهبر کشور است. اینگونه خبرگزاریها اخبار و مطالب خودرا بصورتی بیان میکنند که دربردارنده منافع دولتمردان و تأمین کننده مصلحت طبقه حاکم هستند و اخبار آنها بصورت کاملا حرفه ای تحریف میشود که مخاطب عادی نتواند این تحریف را درک نماید

از جمله این تحریفات داستان موشکهای دوربرد است که همواره از سوی این رسانه کتمان می شود و بدون نام بردن از موشکهای دوربرد از اصطلاح کلی موشکها نام برده میشود. یعنی وقتی که نام موشک آورده میشود مصداق موشک معلوم نمی شود که چگونه موشکی است و برد آن چقدر است و تخصص این موشک چیست. اما با نام بردن از موشک دوربرد مصداق این موشک و مسافت آن روشن میشود و تفاوت این نوع موشک و سایر موشکهای کوتاه برد و میان برد مشخص میشود. یعنی وقتی سخن از موشک میشود این مفهوم شامل همه انواع موشکها میشود اما وقتی سخن از موشک دوربرد میشود داستان فقط موشکهای با مسافت بالا را شامل میشود و از آنجا که این نوع موشکها رابطه مستقیمی با کلاهک هسته ای دارند رسانه های داخلی از نام بردن موشکهای دوربرد امتناع میکنند تا مخاطب داخل از اصل ماجرا بی خبر بماند و تنها به ذکر موشک بسنده میکنند. چراکه موشکهای دوربرد دارای وزن و حجم سنگینی هستند و برای شلیک خود نیازمند موتورهای قدرتمندی هستند و نمی توانند بار سنگینی از مواد منفجره را باخود حمل کنند. از اینرو معمولا موشکهای دوربرد به کلاهک هسته ای مجهز میشوند زیرا کلاهک هسته ای بسیار سبک و کم حجم بوده و از قدرت انفجار بالائی برخورداراست. از اینرو این موشکها با کلاهک هسته ای رابطه مستقیمی دارند.

اصولا کارکرد و ساختار موشکهای دوربرد با کلاهک هسته ای پیوند خورده است. چراکه ساخت موشکهای دوربرد هرینه ی سنگینی را در بردارد و نصب چند صد کیلو مواد منفجره بر روی آنها مقرون به صرفه نیست. بنابراین جمهوری اسلامی علیرغم اینکه از شفاف سازی نظامی خودداری میکند از تفکیک میان انواع موشکها نیز خودداری میکند و همه انواع موشکها را بطور عمومی تحت عنوان کلی موشک نام میبرد. در حالیکه آمریکا و جامعه جهانی از جمهوری اسلامی میخواهد که برنامه موشکی دوربرد خودرا محدود سازد و از انجام آزمایش موشکهای دوربرد خودداری نماید.

اما رسانه های جمهوری اسلامی از طرح این موضوع برای مردم عادی امتناع میکنند و اینگونه وانمود میکنند که آمریکا کل برنامه موشکی ایران را هدف قرار داده است غافل از اینکه نگرانی جامعه جهانی بر روی موشکهای دوربرد متمرکز شده است تا از دسترسی جمهوری اسلامی به کلاهک هسته ای خودداری شود. چراکه مطابق آنچه در برجام آمده است جمهوری اسلامی موظف به بستن همه سایتهای هسته ای و تعطیلی فعالیتهای هسته ای خود است. اما وجود موشکهای دوربرد و رابطه آنها با کلاهکهای هسته ای باعث شده است که این سؤال برای جامعه جهانی مطرح شود که چرا جمهوری اسلامی در حال ساخت و آزمایش موشکهای دوربرد است در حالیکه موشکهای دوربرد و برنامه هسته ای با یکدیگر ارتباط مستقیمی دارند. در این میان رسانه های جمعی داخلی بطور تحریف آمیزی اخبار خود را بگونه ای نقل میکنند که میان انواع موشکها هیچگونه تفکیکی قائل نیستند و نگرانی منطقه ای و جهانی را نسبت به موشکهای دوربرد منعکس نمیکنند تا مردم از دریافت حقیقت بازمانند.

اما سؤال دیگری که از سوی رسانه های جمعی و مقامات جمهوری اسلامی مطرح میشود  و در جامعه ایرانی بطور گسترده ترویج میگردد این است که چرا آمریکا موشک دوربرد دارد اما جمهوری اسلامی نباید این موشکها را داشته باشد.  پاسخ این سؤال به دو دلیل بازمیگردد؛

اولین دلیل متعلق به دولت سعودی و کشور ترکیه است چراکه این کشورها هم خواهان توسعه برنامه موشکی و هسته ای خود شده اند و اگر جمهوری اسلامی بمب اتمی و یا موشک دوربرد خودرا آزمایش نماید این دو کشور نیز دست بکار خواهند شد و منطقه خاورمیانه در یک مسابقه تسلیحاتی بزرگی فرو میرود.

اما دلیل دیگر به نوع حاکمیت در جمهوری اسلامی باز میگردد که شیوه حکومت در جمهوری اسلامی غیردموکراتیک و دیکتاتوری است. درواقع این شیوه از حاکمیت ایدئولوژیک است و سیستمهای ایدئولوژیک غیرقابل اعتماد و پیش بینی هستند. چراکه در کشورهای دموکراتیک قانون حاکمیت دارد و اساس عمل و تصمیم دولتها قانون است اما در کشورهای غیردموکراتیک اساس حاکمیت رای حاکمان و عقاید آنها است و به دلیل شیعی بودن (ایدئولوژیک بودن) حاکمیت درایران این احتمال وجود دارد که جمهوری اسلامی بمب موشکی و اتمی خود را به سوی کشورهای سنی مذهب و بویژه دولت سعودی نشانه رود. چراکه ایران به نمایندگی از تشیع بمب خودرا آزمایش خواهد کرد و این نگرانی را برای کشورهای سنی مذهب چون ترکیه و دولت سعودی مطرح میسازد که سرنوشت اهل تسنن چه میشود. هرچند دولت پاکستان مستقیما از دولت سعودی حمایت کرده است و به جمهوری شیعه هشدار داده است لکن نگرانی دولت سعودی و تورکیه کاملا منطقی است و از سوی کشورهای دیگر محترم شناخته شده است.

مثال بارز در این مورد دخالت جمهوری اسلامی در سوریه و مشارکت در کشتار اهل تسنن است تا قدرت در انحصار اقليت علویان سوریه باقی بماند بنابراین جمهوری شیعی همه امکانات و سرمایه خودرا بسیج نمود تا از قدرت گیری اهل تسنن در سوریه جلوگیری کند. از سوی دیگر تقویت گروههای شیعی در منطقه در لبنان، یمن و عراق دلیل دیگری از ایدئولوژیک بودن حاکمییت در ایران است که اساس عمل دولت نه قانون که ایدئولوژی شیعه است. از اینرو با وجود این دخالتها این نگرانی وجود دارد که برنامه موشکی دوربرد و حتی میانبرد جمهوری اسلامی با چه اهدافی پیش میرود. اگر مقامات ایرانی از دفاعی بودن برنامه خویش سخن میگویند برخلاف ادعاهای آنها برنامه موشکی دوربرد کاملا تهاجمی است و با هدف حمله به اهداف دور تدارک دیده میشود. از همه مهمتر اینکه با وجود حاکمیت چنین نظامی در ایران و با وجود تجربه کشور سوریه و دخالت مستقیم جمهوری اسلامی در امور کشورهای عربی مانند عراق، لبنان و یمن مردم جهان به فعالیتهای نظامی جمهوری اسلامی به دیده شک و تردید مینگرند و ساخت موشکهای دوربرد بعنوان پیام تهدیدآمیزی برای کشورهای اروپایی درنظر گرفته میشود.

 بنابراین وقتی یک نظام ماهیت خودرا بر روی تهدید، ارعاب و ارسال سلاح استوار میسازد چگونه میتواند مورد اعتماد جهانی و منطقه ای باشد و به نگرانی کشورهای جهان پاسخ مثبت دهد. در حقیقت مواضع جمهوری اسلامی از یک طرف با تهدید کشورهای منطقه همراه بوده و از طرف دیگر این نظام با بهره گیری از انحصار رسانه ای خودرا در موقعیت قربانی نشان میدهد و این ادعا را مطرح میسازد که برنامه موشکی برای دفاع از تمامیت ارضی کشور است. غافل از اینکه موشکهای دوربرد سلاحی کاملا تهاجمی به شمار میآید که با فعالیت هسته ای رابطه نزدیکی دارد. از اینرو دخالت در همه بحرانهای منطقه ای، تهدید کشورهای منطقه و همچنین کتمان نمودن حقیقت از مردم داخل نشان میدهد که جمهوری اسلامی همواره در بستری از تناقضات سیاسی عمل نموده و میان مواضع این نظام و سخنان مقامات آن همواره تناقضات زیادی مشاهده میشود و کمتر کشوری را میتوان یافت که به این نظام اعتماد کند و به سخنان و مواضع سیاسی مقامات جمهوری اسلامی اعتنا نماید.

در چنین شرایطی نه تنها نظام جهانی به جمهوری اسلامی اعتماد ندارد که مردم داخل نیز از شنیدن حقیقت محروم میشوند و سیاستگذاریها و برنامه ریزیهای این نظام در غباری از تبلیغات سیاسی و عقیدتی پیش میرود وبراین اساس سلاح هسته ای بنام فعالیت صلح آمیز هسته ای و موشک دوربرد تحت عنوان موشک میانبرد برای مردم معرفی میشود تا مردم بدون درک حقایق شرایط سخت تحریمها را تحمل کنند و در انتظار تاریخ بعدی راهپیمایی بنشینند تا برعلیه آمریکا و غرب شعار دهند.

نویسنده: احمد زیدانی

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا