مقالات

جبهه ملت احواز و دوستان آن ، جبهه دشمن و متحدین آن

شرایط سیاسی منطقه و ایران ، طرحی را در خود دارد که اگر درست به آن نگاه نکنیم و برای آن آماده نباشیم ، بطور حتم فرصت هایی را از دست خواهیم داد که در آینده سرنوشت خلق عرب احواز و دیگر خلق های غیر فارس تاثیر استراتژیک خواهد داشت و دیگر قابل جبران نخواهد بود .
مبارزات ملت احواز و دیگر ملت های ایران ، هر بار گامی به جلو می نهد و تجربه جدیدی کسب می کند . در هر اعتراضی ، و در هر قیامی ، با تضادی جدید آشنا می شود و برای حل آن به تلاش بر می خیزد . یکی از تضادهایی که در طول مبارزات مان با آن مواجه بوده و هستیم ، شناخت درست از دوست و دشمن است . دشمن کدام است و دوست و متحد ما کدام ؟ شاخص اینکه یکی را دشمن و دیگری را دوست می دانیم ، چیست ؟ و اینکه با دوست و یا دشمن چگونه برخورد و تنظیم رابطه کنیم . و از این قبیل پرسش ها همیشه در طول مبارزه وجود داشته و در آینده نیز در برابر ما قرار خواهد گرفت .
چه نیازی به پرداختن به این بحث داریم و چه مشکل و مساله ای می تواند از ما حل کند ؟ واقعیت های زیر ما را ملزم می سازد این بحث را باز کنیم و در مقابل آن جبهه خود را سازمان دهیم :
الف : واقعیت این است که دشمن در سراشیبی سقوط است . اقتصاد ایران به سمت فروپاشی پیش می رود ، اعتراضات داخلی به امری واقعی و روتینی تبدیل شده است . و حکومت ایران هیچ راه حلی برای گریز از این سقوط حتمی ندارد .
ب : واقعیت دوم این است که فرق اصلی و اساسی این دور از مبارزه ، حضور فعال و موثر ملیت ها است ، بطوریکه اگر حضور ما بعنوان جزئى از مقاومت مردمى در كل ايران ناديده گرفته شود و یا اینکه ثقل آن نظر گرفته نشود ، بفرض اینکه حکومت اسلامی ایران سرنگون شود ، ایران کماکان صحنه تضاد ملیت ها با حکومت جدید خواهد بود و مبارزات ملیت ها بقوت خود استمرار خواهد داشت .
ج: واقعیت سوم این است که این اعتراضات داخلی و این حضور فعال ملیت ها ، بدون چتر سیاسی ، نمی تواند به اهداف خود برسد . و بهمین دلیل ملت احواز باید این چتر سیاسی را بوجود بیاورد . این چتر سیاسی باید قادر باشد انعکاس مبارزات داخل در مجامع بین المللی و دولتها باشد و بتواند دولت ها و احزاب مختلف را به شناسایی و به رسمیت شناختن ملت های غیر فارس و بویژه ملت احواز سوق دهد و بتواند مسیر مبارزه و اعتراضات را سمت و سو داده و فرصتها را به نفع مردم شکار کند . و مهمتر از همه بتواند صفوف پراکنده ملیت ها را حول یک شعار متحد کند .
د: واقعیت چهارم این است که ، بدلیل اجتناب ناپذیر بودن سراسری بودن قیام ، این چتر سیاسی نمی تواند به تنهایی عمل کند و باید در یک ائتلاف گسترده و بعنوان یک بدیل و آلترناتیو عمل کند . و همچنین باید بتواند قبل از هر کاری ، نیروی خودی را زیر این چتر گرد بیاورد .

حال می خواهیم ببینیم ، با توجه به این واقعیت ها ، ما چگونه می توانیم مبارزات ملت احواز را هدایت کنیم . با چه جریانی دوست و متحد شویم و از کدام جریان دوری کرده و با آن مرز سرخ داشته باشیم .
برای اینکه بتوانیم چتر سیاسی خود را بسازیم و قوی کنیم و بتوانیم در مرحله فعلی ملت مان را نمایندگی کنیم و از منافع آنها در خارج و داخل محافظت کنیم ، ضروری است که دوست و دشمن را از هم تشخیص بدهیم . با دشمن بجنگیم و با دوستان بدرجاتی و بستگی به نوع رابطه و نزدیکی متحد شده و روی اهداف مشترک ، عمل مشترک داشته باشیم . فاصله گرفتن از این امر منافع ملت ما را با خطر نادیده گرفتن مواجه می سازد و برای جبران آن باید خون بیشتری نثار کنیم .
جبهه دشمن و متحدین آن با شاخص های زیر تعریف می شود :
ألف : دشمن اصلی ملت های ایران ، حکومت جمهوری اسلامی در تمامیت آن با همه جناح ها و باندهای منتسب بدان است .
–  تمامی جریان هایی که از درون این رژیم و برای حفظ این رژیم در اشکال مختلف و گاها متضاد با منافع حاکمیت و یا جناحی از حاکمیت و در دفاع از بعضی از خواسته های ملت های غیر فارس و ملت احوازو در واقع برای منحرف کردن مبارزات ملت های غیر فارس شکل گرفته اند و یا خواهند گرفت ، جزو جبهه دشمن بحساب می آیند.
–  این دشمن اصلاح پذیر نیست. تنها راه ، سرنگونی این حاکمیت است . این سرنگونی تنها با یک قیام سراسری امکان پذیر است . وقتی از قیام سراسری صحبت می کنیم ، نگاهمان شرکت فعال ، دوشادوش و زیر یک چتر سیاسی همه ملت های ایران است .
ب : متحدین دشمن ملت های ایران
–  متحدین این حکومت آنهایی که آشکارا از دشمن حمایت می کنند و در داخل و خارج چهره های شناخته شده هستند. در داخل تمام آنهایی که مبارزات ملت ها و بویژه ملت احواز را مخدوش می کنند و آنها را به خارج کشور مربوط می سازند ، آنانی که در لباس ملت به حکومت امداد می رسانند و تلاش می کنند با استفاده از اتوریته ای که بافت قبیله ای جامعه به آنها بخشیده ، ملت احواز را در موضع سکوت و تسلیم قرار دهند ، و آنانی که در لباس مذهب تلاش می کنند وحدتی کاذب با حکومت ایجاد کرده و با دامن زدن به جنگ مذهبی ، طرف خارجی را وارد صحنه کنند و بدین شکل می خواهند ملت احواز را در جبهه حکومت نگه دارند . تمام افراد و تشکلاتی که از درون همین حکومت و برای ابقای همین حکومت تلاش می کنند در اشکال مختلف تشکلهای عربی ، مسیر مبارزاتی ملت احواز را در دست گرفته و به انحراف بکشانند .
–  تمام گروههایی که بنام دفاع از یکپارچگی ایران ، بقای این حکومت را تبلیغ می کنند مانند حزب پان ایرانیست و هسته اصلی نظام پادشاهی در خارج از کشور که به یک تاریخ یک زبان و یک ملت اعتقاد دارند و منکر کثیر المله بودن ایران هستند . جزو متحدین حکومت ایران هستند . این دو تشکل متحدان اصلی حکومت سرکوب جمهوری اسلامی در برابر ملت های غیر فارس و بویژه ملت احواز هستند . این جریان فکری در مسیر تعمیق تضاد ملت های غیر فارس با حکومت ، به یک جریان سرکوبگر در داخل و همچنین به یک عامل خرابکار در خارج کشور تبدیل خواهد شد . ویژگی اصلی این جریان ، ضدیت هیستریک با هرچه ” عرب ” است . نفوذی ها و جاسوسان ، از طریق همین تشکلات وارد صفوف مبارزین شده و به جنبش ملت ما و ملت های غیر فارس ضربه وارد می سازند .
بطور خلاصه ویژگی های متحدین دشمن با دو مولفه شناخته می شود :
الف : عدم اعتقاد به سرنگونی حکومت جمهوری اسلامی در تمامیت آن
ب : ضدیت با خلق های ایران و عدم برسمیت اصل حق تعیین سرنوشت خلق ها

نحوه برخورد ما با جبهه دشمن و متحدان آن :
–  با جبهه دشمن هیچگونه همکاری و ارتباطی در هیچ سطحی و در هیچ مکانی قابل قبول نیست .
– در سطح گروههای خارج از کشور ، ما با گروههای پادشاهی و پان ایرانیستی نمی توانیم و نباید وارد هر گونه ائتلافی بشویم. ضرر کننده اصلی ملت های غیر فارس هستند . این تجمعات برای پیش برد منویات خود و تبدیل وزنه خود به یک مرکز ثقل ، به ملت های غیر فارس بمثابه سیاهی لشکر نگاه می کنند و اساس ایدئولوژی شوونیستی آنان بر پایه یک ملت یک زبان است .
–  واسطه های سیاسی دشمن که در لباس ملت عرب و.. و برای فریب و منحرف ساختن مبارزات ملت ها وارد صحنه می شوند ، جزئی از دشمن تلقی می شوند . اعضای عرب مجلس خبرگان ، مجمع تشخیص مصلحت نظام ، پارلمان ووو اینها همگی نمایندگان حکومت هستند و هدفشان حفظ حکومت و سرکوب اعتراضات ملی است ، بهمین دلیل هرگونه اعتماد یا هرگونه میدان دادن به اینگونه افراد ، اعتماد و میدان دادن به نیروی دشمن تلقی می شود .

–  استفاده از شکاف های داخل حاکمیت و بهره بری از آن ، استقبال از ریزش نیروی دشمن ، استفاده از فضای فراهم شده قانونی برای بسیج ملت در اشکال مسالمت آمیز مبارزه ، و… هنر مبارزاتی است که نیروی داخل بشرط استفاده از آن برای پیشبرد مبارزه و نه حل شدن در آن ، می تواند و باید از آن نهایت بهره را ببرد .
–  در درون جنبش ملت ما نیروهایی هستند که شکل قانونی مبارزه را انتخاب کردند اما خارج از حیطه تشکیلات حکومت ایران عمل می کنند و به اصطلاح مستقل هستند ، این نیرو بهیچوجه در جبهه دشمن نیست ، ولی باید با احتیاط با آن کار کرد و همچنین همین نیرو است که باید آن را برای استفاده از ظرفیت های حکومتی در مسیر انعکاس مبارزه ملت ما بکار گرفت .

جبهه ملتها و متحدین ما :
الف : شاخص اصلی جبهه ملتها ، باور عملی به سرنگونی حکومت جمهوری اسلامی است . بنابراین جبهه ملتها ، سرنگون طلب است . و تمامی نیروها و جریاناتی که هدفشان سرنگونی این حکومت نیست در جبهه دشمن تلقی می شوند .
ب : شاخص دوم و خیلی مهم ، به رسمیت شناختن مبارزات ملت های غیر فارس و شناسایی حقوق ملی آنان است . جنبه عملی این شناسایی ، در ماکسیمم ، همکاری و اتحاد با احزاب اصلی و شناخته شده این ملت ها و در مینیمم آن ، حمایت های معنوی و رسانه ای از جنبش ملتها در مقابل حکومت جمهوری اسلامی است . خارج از این ، تضاد با رژیم ولو جهت سرنگونی ، به منظور کسب قدرت و جایگزینی قدرتی بجای قدرتی دیگر تلقی می شود .
بر این اساس ملیت ها و سازمان های آنان چه فدرال طلب و استقلال طلب ، متحد استراتژیک ما هستند . کنگره ملیت های فدرال و ائتلاف سازمان های استقلال طلب نمونه ای از چنین اتحادی است . این اتحاد ها با تمام تضادها و مشکلات درونی که ناشی از ویژگی های سازمانی هر کدام است ، می تواند بمثابه تنی واحد هستند .
همچنین سازمان ها و گروههایی که در کادر ایران فعالیت می کنند و خود را سراسری می دانند و از سرنگونی حکومت ایران دفاع کرده و حقوق ملیت ها را برسمیت می شناسند ، جزو دوستان و در جبهه خود می شماریم و با آنها شیوه مبارزه انتقادی در عین وحدت را می رویم . سازمان های ما باید با این احزاب و گروهها رابطه فعال داشته باشند . این رابطه باید روی حداقل ها ، وحدت کاری ایجاد کند . و از ظرفیت این احزاب و سازمان ها جهت معرفی مبارزات ملت احواز نهایت استفاده را بکنند .
دشمن برای اینکه ما را در انزوا قرار بدهد و از طرف دیگر مانع اتحاد مبارزین سراسری علیه حکومت شود ، با استفاده از ارتش سایبری خود ، این نیروهای مبارز را که در امر سرنگونی و شناسایی حقوق ملیت ها پیش قدم شده اند ، دشمن معرفی می کند . نباید در دام این توطئه ها غلطید . دشمن ما تا روز سرنگونی ، حکومت جمهوری اسلامی ایران و متحدین آن در داخل و خارج از کشور هستند .

عبدالخالق جرفی

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن